KİTABIN ÖZETİ :
20 Ocak 1989’da göreve başlayan, yeni ABD Başkanı George Bush, Vietnam savaşından yeni çıkmış olan bir ülkeyi devralmıştı. Vietnam savaşından, hatırı sayılır bir biçimde bulanık çıkan ABD, daha yeni yeni kendini toparlamaya çalışıyordu. Kendisini, zirveye ulaşmış bir politikacıdan daha çok, hazırlığın ve eğitimin politik gereklerin daha ağır bastığı, bir devlet adamı olarak niteleyen George Bush, körfez krizinin patlak vermesinden birkaç hafta sonra bir akşam, Beyaz Saray’ın Ulusal Güvenlik Konseyi başkanı Brent Scowcroft ile Irak Cumhurbaşkanı Saddam Hüseyin’in, Kuveyt’i ilhakından sözetmişlerdi. Daha yeni başkan olan George Bush, devleti idare etmek adına , kendi çevresinde güvenilir bir çalışma ekibi kurmuş ve bu yeni durum karşısında, ne yapılacağı konusunda çalışmalara başlamıştı.
Her türlü tecrübeye sahip olan bu ekibin, yapmış olduğu araştırmalar, körfez bölgesinin öneminin ABD çıkarları ile aynı oranda olduğunu ve ilerde çıkacak olan bir çatışmada, kendilerinin yenik çıkacaklarını ifade etmişlerdi. Kendilerini her türlü ekonomik, siyasi ve askeri açıdan gelişmiş olarak gören ABD’nin başkanı ve ekibi, tamamen körfezi düşünüyor ve planlar tasarlıyorlardı. Ele geçen araştırmaların sonuç raporları, Irak’ın; Arap dünyasının liderliğine soyunduğunu göstermiş ve bunun dünyayı daha değişik bir konuma sokacağı düşüncesi, hakim olmuştu.
ABD’leri her açıdan kendine güveniyor, fakat güçlerinin çıkabilecek bir körfez krizini önlemeye yetmeyeceğini biliyorlardı. Bu sebeple Almanya, Japonya ve Fransa gibi ülkelerden oluşan bir müttefik ordusu kurulmuştu. Bunun getireceği avantaj ise daha yığınsal, güçlü bir ordu ile Irak’ın bu harekatını bertaraf etmekti.
Yaptığı istihbaratlardan, Kuveyt’i işgal ettiği için başta ABD olmak üzere herhangi bir ülkenin, buna karışmayacağı kanısına varan Irak Cumhurbaşkanı Saddam HÜSEYİN 2 Ağustos 1990 da, Kuveyt’i işgal etmiş ve daha önceki tehditlerini de bu sayede onaylamış oluyordu. Kriz, hemen Washington’da duyuldu ve George BUSH ile ekibi, aldıkları bir kararla gelişmeleri takip etmek üzere Irak’a, gizli bir istihbarat birimi göndermişlerdi.
ABD’leri, defalarca Birleşik Arap Emirlikleri yoluyla olsun, diğer ülkelerle olsun, çeşitli bürokratik girişimlerle Irak’ın, bu sevdadan vazgeçirmeye çalışmışlar ve tehdit etmişlerdi. Olası bir çöl harekatında, kendisi şimdiden hükmen galip gören Irak ise müttefik kuvvetlerin bu uyarılarını kulak arkası etmiş, aldırmamıştı. ABD’ye göre, Saddam Hüseyin’in düşüncesi; zengin yeni topraklara sahip olmak, daha çok büyümek ve arap dünyasının liderliğine oturmaktı. Bu sayede de diğer ülkeleri, ilerde kendisine muhtaç bırakacak avantajlara sahip olmaktı.
Irak, Kuveyt’i işgal etmiş, bunun üzerine ABD’leri, Irak’a geri çekilmesi için belli bir zaman tanımış, Irak’ın reddi ise savaşın başlamasına yol açmıştı. Müttefik kuvvetler, 16 Ocak 1990 da, Çöl Harekatı adını verdikleri, sıcak savaşı başlatmışlardı. ABD’lerinin ve müttefiklerinin, olağan üstü hava saldırıları ve bombardımanları, Irak Cumhurbaşkanı Saddam HÜSEYİN’nin geri çekilmesi için yeteri kadar ikna edici olmuştu.
Savaş bitmiş, Kuveyt Emirliği, eski düzenini almaya başlamıştı. Irak ise bu savaştan, büyük bir ders almış ve sıkıntılar içine düşmüştü. ABD’leri savaştan galip ayrılmış, bu sayede geçmişteki Vietnam bozgununun üzerine, bir yorgan çekmişti. Tabii ki; ABD’lerinin dünya üzerindeki liderliği ve gücü bu bağlamda yeniden ispat edilmiş oluyordu.