>>>>>>>Birinci Ders
>>>>>>>İnsanları küçümsemeyin...
>>>>>>>
>>>>>>>Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test sorularını dağıttı.Ben
>>>>>>>okulun en iyi ögrencilerinden biriydim.Son soruya kadar soluk
>>>>>>>almadan geldim ve orada çakıldım kaldım.Son soru söyleydi:
>>>>>>>"Hergün okulu temizleyen hademe kadının ilk adı nedır ?"
>>>>>>>Bu her halde bir çeşit şaka olmalıydı.Kadını,yerleri
>>>>>>>sılerken,hemen hergün görüyordum.Uzun boylu, siyah saçlı bir
>>>>>>>kadındı.50'lerinde falan olmalıydı.Ama adını nerden bilecektim
>>>>>>>ki!Son soruyu yanıtsız bırakıp kağıdı teslim ettim.Süre
>>>>>>>biterken bir öğrenci,son sorunun test sonuclarına dahil olup
>>>>>>>olmadığını sordu.
>>>>>>>"Tabii, dahil" dedi, Hocamız.."İş yaşamınız boyunca insanlarla
>>>>>>>karşılaşacaksınız.Hepsi birbirinden farklı insanlar.Ama hepsi
>>>>>>>sizin ilginiz ve dikkatinizi hak eden insanlar bunlar.Onlara
>>>>>>>sadece gülümsemeniz ve 'Merhaba' demeniz gerekse bile."
>>>>>>>Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. Hademenin adını
>>>>>>>da...Dorothy idi.
>>>>>>>
>>>>>>>İkinci Ders
>>>>>>>İnsanlara yardım ederken,kim olduğunu önemsemeyin...
>>>>>>>
>>>>>>>Bir gece vakit gece yarısına doğru Alabama Otoyolunun
>>>>>>>kenarında duran bir zenci kadın gördüm. Bardaktan boşanırca
>>>>>>>yağan yağmura rağmen,bozulan arabasının dışında duruyor ve
>>>>>>>dikkati çekmeye çalışıyordu.geçen her arabaya el
>>>>>>>sallıyordu.Yanında durdum.60'lı yıllarda bir beyazın bir
>>>>>>>zenciye,hem de Alabama'da,yardıma kalkışması pek olağan
>>>>>>>şeylerden değildi.Onu kente kadar götürdüm.Bir taksi durağına
>>>>>>>bıraktım. Ayrılırken ille de adresimi istedi, verdim.
>>>>>>>Bir hafta sonra, kapım çalındı.Muazzam bir konsol televizyon
>>>>>>>indiriyordu adamlar.Bir de not ekliydi,armağanda..
>>>>>>>"Geçen gece otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim.O
>>>>>>>korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil,ruhumu da sırılsıklam
>>>>>>>etmişti.Kendime güvenimi yitirmek üzereydim,siz çıka
>>>>>>>geldiniz.Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının baş
>>>>>>>ucuna zamanında ulaşmayı başardım.Biraz sonra son nefesini
>>>>>>>verdi.Tanrı bana yardım eden sizi ve başkalarına karşılık
>>>>>>>beklemeksizin yardım eden herkesi korusun..En İyi
>>>>>>>Dileklerimle.. Bayan Nat King Cole."
>>>>>>>
>>>>>>>Üçüncü Ders
>>>>>>>Size hizmet edenleri hep hatırlayın...
>>>>>>>
>>>>>>>Bir pastanın üç otuz paraya satıldığı günlerde 10 yaşında bir
>>>>>>>çocuk pastaneye girdi.Garson kız hemen koştu..Çocuk sordu:
>>>>>>>-"Çikolatalı pasta kaç para ?"
>>>>>>>-"50 Cent."
>>>>>>>Çocuk cebinden çıkardığı bozukları saydı. Bir daha sordu:
>>>>>>>-"Peki, Dondurma Ne Kadar ?"
>>>>>>>-"35 Cent."
>>>>>>>dedi garson kız,sabırsızlıkla. ükkanda yığınla müşteri vardı
>>>>>>>ve kız hepsine tek başına koşuşturuyordu.Bu çocukla daha ne
>>>>>>>kadar vakit geçirebilirdi ki.?Çocuk parasını bir daha saydı ve
>>>>>>>-"Bir dondurma alabilir miyim, lütfen ?"
>>>>>>>dedi.Kız dondurmayı getirdi.Fişi tabağın kenarına koydu ve
>>>>>>>öteki masaya koştu.Çocuk dondurmasını bitirdi.Fişi kasaya
>>>>>>>ödedi.Garson kız masayı temizlemek üzere geldiğinde,gözleri
>>>>>>>doldu,birden..Masayı sanki akan gözyaşları temizleyecekti.Boş
>>>>>>>dondurma tabağının yanında çocuğun bıraktığı 15 Cent'lik
>>>>>>>bahşiş duruyordu..
>>>>>>>
>>>>>>>Dördüncü Ders
>>>>>>>Yolumuzdaki engelleri aşmak için çaba sarfedelim...
>>>>>>>
>>>>>>>Eski zamanlarda bir kral,saraya gelen yolun üzerine kocaman
>>>>>>>bir kaya koydurmuş,kendisi de pencereye oturmuştu.Bakalım
>>>>>>>neler olacak diye gözlüyor...Ülkenin en zengin tüccarları,en
>>>>>>>güçlü kervancıları,saray görevlileri birer birer
>>>>>>>geldiler,sabahtan öğlene kadar.Hepsi kayanın etrafından
>>>>>>>dolasıp saraya girdiler.Pek çogu kralı yüksek sesle
>>>>>>>eleştirdi.Halkından bu kadar vergi alıyor,ama yolları temiz
>>>>>>>tutamıyordu.Sonunda bir köylü çıkageldi.Saraya meyve ve sebze
>>>>>>>getiriyordu.Sırtındaki küfeyi yere indirdi,iki eli ile kayaya
>>>>>>>sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı.Kan ter içinde kaldı
>>>>>>>ama,sonunda,kayayı da yolun kenarına çekti.Tam küfesini
>>>>>>>yeniden sırtına almak üzereydi ki,kayanın eski yerinde bir
>>>>>>>kesenin durduğunu gördü.Açtı..Kese altın doluydu.Bir de kralın
>>>>>>>notu vardı içinde.
>>>>>>>"Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir." diyordu
>>>>>>>kral.Köylü, bügün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir
>>>>>>>ders
>>>>>>>almıştı.
>>>>>>>"Her engel, yaşam koşullarınızı daha iyileştirecek bir
>>>>>>>fırsattır."
>>>>>>>
>>>>>>>
>>>>>>>
>>>>>>>Beşinci Ders
>>>>>>>Kimi zaman hayatımız pahasına fedakar olmayı bilelim...
>>>>>>>
>>>>>>>Yıllar önce hastanede çalışırken,ağır hasta bir kız
>>>>>>>getirdiler.Tek yaşam şansı,beş yaşındaki kardeşinden acil kan
>>>>>>>nakli idi.Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi bir şekilde
>>>>>>>kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden
>>>>>>>antikorlar oluşmuştu.Doktor durumu beş yaşındaki oğlana
>>>>>>>anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu.Küçük çocuk
>>>>>>>bir an duraksadı.Sonra derin bir nefes aldı ve "Eğer
>>>>>>>kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi.Kan nakli
>>>>>>>yapılırken,ablasının gözlerinin içine bakıyor ve
>>>>>>>gülümsüyordu.Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye
>>>>>>>başlamıştı,ama küçük çocuğun yüzü de giderek
>>>>>>>soluyordu..Gülümsemesi de yok oldu.Titreyen bir sesle doktora
>>>>>>>sordu:
>>>>>>>"Hemen mi öleceğim ?"
>>>>>>>Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına vücudundaki bütün
>>>>>>>kanı verip, öleceğini düşünüyordu.

Bu dersler hayat dersleri baştan almamız gereken dersler eline sağlık paylaşımın güzeldi kanksss

eline sağlık güzel paylaşım

yorumlarınız için şimdiden tşk. ler arkadaşlar

süpermis yaa bencede herkes okusun ve ögrensin...(sonuncusu süperdi kiyamam o cocuga yaa ))